Pagina's

vrijdag 20 februari 2015

Badminton kussen

Mijn oudste dochter speelt badminton en heeft dus heel wat badmintonvrienden. Voor de zus van één van deze vrienden maakte ik al eens een tas . Na het zien van deze tas wilde de broer ook graag iets zelfgemaakts. We besloten om terug een kussen te maken. Volledig in de kleuren van zijn kamer (chocoladebruin en limoengroen) en afgewerkt met een geflockte badminton 'touch'. Ik deed dit ook al eens eerder voor ons badminton spelende neefje, maar trok toen spijtig genoeg geen foto. Deze keer wel.



Voilà, ingepakt en klaar om afgeleverd te worden

Stof: Pauli
Paspel:  zelfgemaakt
Camsnaps: Veritas

Snel klaar tasjes

Gaan spelen bij vriendinnetjes. Altijd leuk in de vakantie. Dit keer werd er afgesproken met twee lieve zusjes en ik had gewoon zin om ze een klein cadeautje te geven.
Het werden twee mini schoudertasjes.  Snel klaar, al kwam ik toch weer in tijdsnood en is de afwerking niet helemaal geworden zoals het moet. Ik moet echt afleren om last minute te werken, Maarja. Ooit maakte ik nog zo'n tasje samen met mijn jongste dochtertje. Gewoon los beginnen knippen. Het resultaat viel toen best goed mee. Bij mijn dochtertje was de klep recht en zonder paspel. Dit keer maakte ik de klep schuin (naar voorbeeld van de Tilly van Elisanna) en werkte deze ook af met een paspeltje. het schouderbandje is een lint gehaakt van Zpagetti.
Een echt meisjes-tasje. Veel plezier ermee dames!

Stof: stoffenspektakel
Zpagetti, paspel en camsnaps: Veritas
patroon: Eigen combinatie van vanalles

Probeersels met een mandje


Op het web vond ik een tuto voor een heel eenvoudig mandje dat veel functies kan hebben. Dat leek me wel een leuk idee om wat te experimenteren met stof en afmetingen. Het mandje beschreven in de tuto is immers wat klein van afmetingen en dus maakte ik het 1,5 en ook 2 keer zo groot.

Als materiaal werkte ik weer 'low budget'. De buitenstof is een hele stevige katoen uit de IKEA waardoor een tussenlaag met vlieseline overbodig wordt. De binnekant is afkomstig van een afwasbaar tafellaken uit de Zeeman. Dit laatste leek met handig indien je het mandje als broodmandje wil gebruiken en het dus ook proper moet kunnen vegen.

Het resultaat:



Mijn oordeel:
De afwasbare stof uit de Zeeman is super leuk om mee te werken, en echt wel mooi. Maar ook heel delicaat. Je moet echt voorzichtig zijn of je trekt er scheuren in. Maar voor het geld dat het maar kost is het ongelooflijk leuk material.

De afmetingen van het mandje zijn heel klein in de tuto. Mijn versie van 1,5 keer zo groot vond ik nog steeds te klein om te kunnen dienen als broodmandje. Dat werd dan ook een manje voor mijn garenklosjes De 2keer zo groot versie kan wel dienen als broodmandje. Al vond ik deze dan weer iets te hoog worden voor een broodmandje. De bovenrand omplooien is natuurlijk wel een optie. Maar volgende keer pas ik denk ik toch gewoon de afmetingen aan.




Een zacht dekentje voor een zacht meisje

Mijn dochter houdt van paars en van zacht. En dus kon een zacht knuffeldekentje in paars niet uitblijven. Het katoentje koos ze zelf op het stoffenspektakel . Het teddy-fleecedekentje was een koopje uit de Zeeman. De blauwe paspel koos ik.  Een echte upgrade van een eenvoudig fleecedekentje dus.

Het eindresultaat: Super!


Stof: stoffenspektakel
Fleece: Zeeman
Paspel: Veritas
Tuto dekentje: http://emmaenmona.blogspot.be/2011/06/maak-eens-zelf-een-dekentje.html




Kussens, kussens, kussens.......


Het lijkt wel of er geen eind aan komt. De laatste tijd produceren we kussens, kussens en nog eens kussens.
Dit keer voor een jarige vriend met nieuw interieur. In zijn woonkamer is er een grote vensterbank die een enorme aantrekkingskracht heeft om erop te gaan zitten. Alleen is zo'n stenen venstertablet meestal erg koud en hard. En spijtig genoeg zijn zitkussens in dat formaat niet zomaar te vinden.

Daarom ging ik zelf aan de slag. Een matras in de gewenste afmetingen was niet te vinden. Dus werd het een goedkoop matrasje uit de IKEA dat ik zelf aanpaste aan het gewenste formaat. Eigenlijk best grappig want via youtube kwam ik te weten dat je dit makkelijk kunt doen met een electrisch vleesmes. Bleek dat wij er al jaren (en dan bedoel ik echt zo'n 16 tal jaren) eentje hadden liggen. Nooit gebruikt. Nog volledig verpakt in de originele doos, in het originele plastiekje. Nooit iets weggooien heeft soms toch zijn nut.

Voor dit aangepaste matrasje werd vervolgens een nieuwe hoes gemaakt in heel donker grijs, afgeboord met een zwarte paspel. Een kant werd in een zwart-wit stofje gemaakt. Een veel feller effect. Zo kan nog altijd volgens de 'goesting' van de dag het interieur aangepast worden door het matrasje te draaien. De rits (om de hoes af te kunnen nemen wanneer deze gewassen moet worden) werd zo goed mogelijk weggewerkt in één van de korte randen volgens het principe van kussen met paspel en rits van 'oon'. Op zich vond ik dit niet helemaal gelukt. Toch niet zoals het wel lukte voor de gewone kussens die ik maakte voor onze zetel. Omdat de hoes heel goed om het matrasje moest spannen werd zonder naadwaarden gewerkt maar dit zorgde er ook voor dat de rits op het eind toch terug wat zichtbaar werd. Een goede tip voor de volgende keer is dat ik voor dit soort kussens het flapje dat de rits bedekt niet iets te lang moet maken zodat het na opspannen toch nog net over de rits komt.

Om het geheel af te werken werden nog 3 bijhorende kussens gemaakt, om zich straks lekker zacht te kunnen installeren. Twee kussens kregen hetzelfde motief als het matrasje. Eentje kreeg een contrastrende kleur om het toch niet te zwart-wit te maken.


Toen het zitkussen als verjaardagscadeautje afgeleverd werd, was het toch wel even spannend. Je vraagt je toch altijd af of het ding wel zal passen. Maar mijn vrees was ongegrond. We hadden goed gemeten. Het kussen past als gegoten.

Mogen er nog veel mensen knusse momenten beleven op de vensterbank!

Stof: IKEA behalve het rode stofje (Hexagoon)
Paspel: zelfgemaakt (9 meter!)
matras en binnenkussens: IKEA


Oeps geen paspel meer.....


Ik geef het toe. Ik hou van paspel. Zo'n lintje geeft onmiddellijk een leuk en afgewerkt effect. Zeker bij kussens en tasjes. En daar hou ik van.
Maar heel vaak kom ik paspel te kort. Ik bereken mijn hoeveelheden bijna standaard te gierig. Of er is net niet genoeg meer van de kleur die ik wil. Daarom ging ik al snel zelf aan de slag en begon mijn eigen paspel te maken. Veel heb je daar niet voor nodig en moeilijk is het ook niet.

Wat heb je nodig?
  • biais lint of gewoon een lap katoen in de gewenste kleur die je eerst inspuit met veel stijfsel, strijkt en vervolgens in repen snijdt.
  • katoendraad of macramé-draad (o.a. te koop bij Veritas). Mij werd verteld dat katoendraad minder snel zou krimpen in de was en dus niet voorgewassen moet worden. maar dat heb ik nog niet zelf kunnen ondervinden.
Hoe doe je het ?
Hele mooie beschrijvingen over het zelf maken van biais en paspel vond ik terug op de blogs van deze dames:
en

Al vlug ondervond ik ook een aantal voordelen van het zelf maken van paspel en biais
  • je kunt er restjes stof mee verwerken
  • je kunt echt wel om het even welk patroon of kleur kiezen
  • je kunt de breedte van je paspel exact 1 cm maken wat meestal niet zo is met de gekochte paspel
  • je kunt het stikstel iets verder van het touwtje zetten zodat je het minder snel ziet
  • je moet niet snel naar de winkel rennen als je wat te gierig gerekend hebt. Gewoon wat bijmaken.
En hier een paar sfeerbeelden van hoe ik het zelf doe:

. Het resultaat:  aan de lopende meter!
 

Weekendje zee

Stefanie nodigde Lien uit voor een weekendje Knokke. Super! Dat werd meteen een logeerpartijtje 'deluxe' . En dat er moeite nog kosten bespaard werden bleek nadien maar al te duidelijk uit het verslag vandat ik van het weekend kreeg. Om Stefanie te bedanken werd ze voorzien van een nieuw kussen en een bijpassend knuffeltje . Mijn dochter zei dat Stefanie van turquoise en paars hield. Dus werd het kussen in turquoise gemaakt (die kleur past ook wel een beetje bij de zee, niet) en afgewerkt met een paarse paspel.

En omdat mijn dochter het uiltje zo leuk vond werd voor haar de omgekeerde versie gemaakt. Zo konden ze als vriendinnetje assorti gaan slapen!

En nog een nieuwtje! Mijn eigen labeltje is een feit. Zo'n labeltje geeft de dingen toch altijd net dat ietsje meer cachet. En ik ben er fier op. Want helemaal zelf gemaakt volgens de beschrijving van deze creatieve dame.


Stof en paspel: Habiba